Köşe Yazarları

“Memnuniyetle tekrar görüyorum ki, laik Cumhuriyet esasında beraberiz. Zaten benim siyasi hayatta bir taraflı olarak daima aradığım ve arayacağım temel budur…” diyen Mustafa Kemal Atatürk, aslında yalnızca kendi döneminin değil, bugünün ve yarının Türkiye’sinin de pusulasını ortaya koyuyordu. Çünkü laik Cumhuriyet, bu ülkenin yalnızca bir yönetim biçimi değil; aynı zamanda …

Bugün 14 Şubat. Adana sokakları çiçekçilerle, restoranlar rezervasyonlarla dolu. Sosyal medya ise tam bir “mutluluk panayırı”… Dev buketler, marka çantalar, şık akşam yemekleri ve altına iliştirilmiş o klişe sevgi sözcükleri. Ancak bir psikoterapist olarak Adana’da klinik ortamda gözlemlediğim tablo, bu parıltılı vitrinlerin arkasında bazen koca bir duygusal boşluğun yattığını gösteriyor. …

Eskiden Adana’da çocukların en büyük “kumari” misket oynamaktı; en fazla misketini kaybeden ağlayarak eve dönerdi. Bugün ise durum çok daha karanlık. Adana’nın arka sokaklarından Çukurova’nın lüks dairelerine kadar her evde, sessizce büyüyen bir cellat var: Dijital Kumar. Bir psikoterapist olarak ofisimin kapısı son aylarda hep aynı feryatla çalınıyor: “Hocam, çocuğumun …

Atatürk’ün “Yurtta sulh, cihanda sulh” vecizesi, bilinçli ya da bilinçsiz biçimde yıllardır pasifist, içe kapanmacı ve edilgen bir dış politika anlayışının gerekçesi olarak sunulmuştur. Oysa tarihsel gerçeklik bu yorumu açık biçimde boşa çıkarmaktadır. Gazi Mustafa Kemal Atatürk bu cümleyi kurduğu dönemde Türkiye, bir yandan Balkan Paktı’nı, diğer yandan Sadabat Paktı’nı …

6 Şubat… Takvim yapraklarında bir tarih değil artık. Bu ülkenin hafızasına kazınmış bir utanç, bir acı, bir hesap günüdür 6 Şubat. Resmî açıklamalara göre “asrın felaketi.” Peki gerçekten öyle mi? Yoksa asrın ihmali mi, asrın rantı mı, asrın suskunluğu mu? Deprem kaderdi diyenler de var. Evet, deprem kader olabilir ama …

Eskiden Adana denilince akla “sıcaklık” gelirdi; insanın sıcağı, sofranın samimiyeti, sokağın güveni… Kapıların kilitlenmediği, “komşusu açken tok yatmanın” ayıp sayıldığı o kadim mahalle kültürü, yerini koca bir paranoyaya bıraktı. Bugün Adana sokaklarında yürürken, yanımızdan geçen bir motosikletin sesinden irkiliyor, göz göze geldiğimiz bir yabancıdan “acaba bir şey mi yapacak?” diye …

Türkiye bugün yönetilmiyor. Türkiye idare edilmeye çalışılıyor ve bu iki şey aynı değil. Ekonomide çöküş, hukukta savrulma, eğitimde çürüme, toplumsal hayatta çözülme… Bunların hiçbiri tesadüf değil. Hepsi tek bir tercihin sonucudur: Atatürk’ün kurduğu akılcı Cumhuriyet anlayışından bilinçli kopuş. Atatürk’ü anlamak istemeyenler, onu yıllardır ya putlaştırarak etkisizleştirdi ya da görmezden gelerek …

Saat 04.17’de sadece binalar yıkılmadı. Saat 04.17’de güven duygusu çöktü, “devlet nerede?” sorusu enkazların arasına düştü, bir ülkenin uykusu sonsuza dek bölündü. 6 Şubat depremi bir doğal afetti, evet. Ama sonrasında yaşananlar bir doğa olayı değildi. Çünkü doğa sadece sarsar; ölüme terk etmek, sessiz kalmak, geç kalmak insan işidir. Enkaz …

Eskiden Adana’nın arka sokaklarında çocukların elinde “çatapat” görürdük; bugün ise namlusuna mermi sürülmüş 9 mm’likler, ceplerinde ise empati duygusunun yerini almış sentetik uyuşturucular var. Bir psikoterapist olarak ofisimde haftalarca “bağlanma bozukluklarını” konuşabilirim ama bir gazeteci gözüyle dışarı baktığımda gördüğüm şey çok daha vahşi: Bir nesil, gözlerimizin önünde birer “infaz aparatına” …

Misak-ı Millî’yi anarken genellikle sınırları konuşuyoruz. Oysa bugün asıl sorun harita değil; egemenliğin hangi alanlarda fiilen aşındığıdır. Yüz yıl önce işgal altındaki bir ülkede yazılan bu metin, bugünün “normal” kabul edilen pek çok uygulamasını sorgulamayı zorunlu kılıyor. Başlayalım ekonomiden. Misak-ı Millî, kapitülasyonları açık biçimde reddeder. Yani ekonomik kararların dış iradeye …