Pınar Aytekin

Neye elimizi atsak kolumuz orada kalıyor… Sanki hayatın her köşesi pas tutmuş, her temasımızda biraz daha ağırlaşıyor yükümüz. Yoksulluk artık rakamlarla anlatılamıyor; sofradaki eksik ekmekle, ertelenen faturayla, çocuğun gözünden kaçırılan bir oyuncakla kendini ele veriyor. İnsanlar yoksul değil sadece, yorgun. Umutla yaşayamamanın yorgunluğu bu. Düzen bozuk… Ama bu öyle teknik …

Bir kahvaltı, bir yemek değil, Onur istiyoruz… 10 Ocak Çalışan Gazeteciler Günü… Yine çiçekler, yine davetler, yine belediyelerin verdiği kahvaltılar, yemekler… Fotoğraflar çekildi, masalar kuruldu, “basın emekçileri” hatırlandı. Peki ya sonra? Biz gazeteciler yılda bir gün hatırlanmak istemiyoruz. Bir tabak yemekle, bir fincan çayla geçiştirilecek bir meslek yapmıyoruz. Biz onur …

Paşam, 20 Ekim 1918’de Adana’ya geldiğinde bu şehir işgal altındaydı. Sokaklarda yabancı askerler vardı, halk yoksuldu ama başı dikti. Ve sen burada, bu topraklarda, bir milletin kaderini değiştirecek cümleyi kurdun. “Bende bu vakayiin ilk hiss-i teşebbüsü burada, bu güzel Adana’da vücut bulmuştur.” Yani Milli Mücadele’nin kıvılcımı Adana’da yandı Paşam. Bu …

Bu ülkede yaşamak artık sıradan bir hayat pratiği değil; başlı başına bir dayanıklılık sınavı. Bunca kokuşmuşluğun, çürümüşlüğün, çifte standardın içinde ayakta kalabilmek gerçekten de ayrı bir sanat. Sabah uyandığımızda ilk haber bir kadın cinayeti oluyor. Akşam yatağa girerken bir başka kadının daha hayattan koparıldığını öğreniyoruz. İstatistiklere sıkıştırılmış canlar, rakama indirgenmiş …

Türkiye’de yaşanan tablo artık “zor bir dönem” diye geçiştirilemez. Bu, geçici bir sıkıntı değil; derinleşen ve kalıcı hale gelen bir yönetememe hâlidir. Yoksulluk yayılıyor, umut daralıyor, toplum her geçen gün biraz daha içine kapanıyor. Bu bir tesadüf değil; yıllardır biriken yanlışların kaçınılmaz sonucudur. Bugün yoksulluk, istisna olmaktan çıkmış, kural haline …

Her gün bir annenin gözyaşı düşüyor toprağa, bir babanın omuzları çöküyor çaresizlikten. Çocuklarımız… Geleceğimiz… Sessizce kayıp gidiyor ellerimizden. Uyuşturucu, artık yalnızca bir sokak meselesi değil; toplumun en derin yerlerine kadar sirayet eden bir çöküş, bir yangın adeta bir çığlık haline geldi. UYUŞTURUCU; Çocuklarımızı çalan sessiz katil, bir nesli çökerten en …

5 Aralık Dünya Kadın Hakları Günü… Bir millet için gurur tablosu olması gereken bu tarih bugün ne yazık ki aynı zamanda bir yüzleşmenin adıdır. Çünkü Türkiye, 1934’te kadınlarına seçme ve seçilme hakkı tanıyarak dünya demokrasilerine örnek olmuş bir ülkeyken, 2025’e gelindiğinde hâlâ kadınların toplumsal konumunu tartışmak zorunda kalıyorsa; sorun yasada …

Türkiye’nin siyaset sahnesinde öyle bir oyun oynanıyor ki; perde arkasındakiler konuşmuyor, konuşması gerekenler susuyor, susanların serveti ise her geçen gün büyüyor… Ülkenin dört bir yanında çalışmayan, hizmet üretmeyen, kendi koltuğuna yapışmış belediyeler; yan gelip yatan, maaşının 10 katı servete kavuşmuş danışmanlar; ihale peşinde koşan siyasetin gölge aktörleri… Türkiye yoruldu, halk …

ADANA’NIN SICAĞIYLA DEĞİL, BU YÖNETİM ANLAYIŞININ YARATTIĞI ADALETSİZLİKLE YANIYORUZ. Her 24 Kasım’da aynı ezberi dinliyoruz: Öğretmenlere övgüler, alkışlar, çiçekler… Peki bu ülkede gerçekler ne? 24 Kasım günü geldiğinde hatırlanan ve 25 Kasım sabahı ise kaderlerine terk edilip unutulan ÖĞRETMENLER, bu ülkenin asıl gerçeği… Hükümet yıllardır öğretmeni yüceltme söylemini tekrarlıyor ama …

Gazetecilik bir meslekten çok, bir direniş biçimidir. Hele ki bu ülkede yerel basın yapıyorsanız, sadece haber peşinde değil, hayatta kalma mücadelesindesiniz. Kimi zaman matbaa parasını bulamazsınız, kimi zaman haberiniz “fazla doğru” olduğu için hedef olursunuz. Hatta kimi zaman yaptığınız haberden dolayı “sinyalci” damgası yiyebilirsiniz ki bunu özellikle yerel basında çalışanlar …