Pınar Aytekin

Bugün 1 Mayıs. Adına “Emek ve Dayanışma Günü” dediğimiz, aslında emeğin hakkını hatırlatma günü. Tabi ki bu herkesin bildiği ezberden öteye gitmeyen bir gün… Herkes, her şeyi biliyor oysa… Peki, gelin dürüst olalım; Bu ülkede emekçinin hakkı gerçekten korunuyor mu, yoksa sadece takvim yapraklarında olan bir günden mi ibaret? Sabahın …

Bugün 23 Nisan… Sadece bir bayram değil; bir milletin küllerinden doğuşunun, iradesini saraylardan alıp millete verişinin adıdır. Bugün, bir çocuğun gülüşünde saklı olan umudun, bir milletin kaderini değiştirecek kadar güçlü olduğunun ilanıdır. Ve bu günü bize armağan eden bir lider var: Mustafa Kemal Atatürk. Atatürk, bu bayramı çocuklara verirken aslında …

Bu ülkenin insanı artık sadece siyaseti tartışmıyor… Hayatta kalmayı tartışıyor. Eskiden “geçim zor” denirdi. Bugün ise açık açık söyleyelim: Geçim yok. Evlerde tencere kaynamıyor. Market raflarına bakan gözler doluyor. Emekli maaşı daha ayın ortasını görmeden bitiyor. Asgari ücret ise daha ele geçmeden eriyor. Sormak gerekiyor: Bu ülkede yaşamak gerçekten bir …

Her gün ölüyoruz… Bir kurşunla değil, bir kazayla değil… Kinden ölüyoruz. Nefretten ölüyoruz. Sevgisizlikten yavaş yavaş tükeniyoruz. Sokakta yürürken yüzlere bakın… Kimsenin gözünde umut yok. Kimsenin dilinde yarın yok. Herkes bir şekilde ayakta kalma derdinde. Çünkü bu ülkede artık yaşamak, sadece nefes almakla olmuyor. Nereye elini atsan bir çürüme… Nereye …

Bu yazı rahatsız edecek. Çünkü gerçek rahatsız eder. Artık şunu açık açık konuşalım; Biz sadece çocuklarımızı değil… Büyümüş ama hayata karışamamış evlatlarımız da kaybediyoruz. Üstelik sokakta değil, kötü arkadaşlarla değil sadece… Evin içinde, aynı çatı altında, gözümüzün önünde, Hafta hafta, gün gün ve saat saat yok oluşun eşiğinde… Kapı kapalı. …

3 Mart 1924… Mustafa Kemal Atatürk’ün önderliğinde Türkiye Büyük Millet Meclisi, tarihin en kritik kararlarından birini aldı: Halifelik kaldırıldı. Bu karar, yalnızca bir makamın sonu değildi. Aynı zamanda egemenliğin kayıtsız şartsız millete ait olduğunun ilanının somutlaşmış haliydi. OSMANLI’DAN CUMHURİYET’E: ZİHNİYET DEĞİŞİMİ Osmanlı İmparatorluğu döneminde halifelik, siyasi ve dini otoritenin birleştiği …

ADANA… Türkiye’nin en verimli ovası. Sanayisi var, limanı var, tarımı var, genç nüfusu var. Ama yok olan bir şey var: vizyon. Bir şehir düşünün; Çukurova gibi bir nimetin ortasında, Ama hâlâ “neden gelişemiyoruz?” sorusunu soruyor. Bu artık kader değil. Bu yılların ihmali. Adana’nın dünü, bugünü ve yarınına şöyle bir bakacak …

Yorulduk… Gerçekten yorulduk. Onca haksızlıktan, göz göre göre büyüyen adaletsizlikten yorulduk. Kokuşmuşluk artık saklanmıyor bile. Üstü örtülmüyor. Utanılmıyor. Normalleştiriliyor. Düzeni bozuk bir sistemin içinde nefes almaya çalışıyoruz. Çalışıyoruz ama geçinemiyoruz. Üretiyoruz ama doyamıyoruz. Konuşuyoruz ama duyulmuyoruz. Açlık kapımızda değil artık; soframızda. Sefalet bir istatistik değil, bir hayat biçimine dönüştürüldü. Emek …

6 Şubat… Takvim yapraklarında bir tarih değil artık. Bu ülkenin hafızasına kazınmış bir utanç, bir acı, bir hesap günüdür 6 Şubat. Resmî açıklamalara göre “asrın felaketi.” Peki gerçekten öyle mi? Yoksa asrın ihmali mi, asrın rantı mı, asrın suskunluğu mu? Deprem kaderdi diyenler de var. Evet, deprem kader olabilir ama …

Türkiye bugün yönetilmiyor. Türkiye idare edilmeye çalışılıyor ve bu iki şey aynı değil. Ekonomide çöküş, hukukta savrulma, eğitimde çürüme, toplumsal hayatta çözülme… Bunların hiçbiri tesadüf değil. Hepsi tek bir tercihin sonucudur: Atatürk’ün kurduğu akılcı Cumhuriyet anlayışından bilinçli kopuş. Atatürk’ü anlamak istemeyenler, onu yıllardır ya putlaştırarak etkisizleştirdi ya da görmezden gelerek …