AsHaberAdana.Com ~ Adana'da Haberin Merkezi Adana Gündem – Adana Haberleri – Adana Büyükşehir Haberleri – Adana Haber Ajansı – Adana Gazetesi – As Haber Adana
İlgili Haberler
“Namuslu” filmini hatırlıyor musunuz? Şener Şen’in canlandırdığı o dürüst insanı…
Düzen öyle bir hale geliyordu ki, namuslu kalmak neredeyse suç, eğilip bükülmek ise mecburiyet gibi gösteriliyordu. O gün izlediğimiz bu hikâyeye gülmüştük.
Bugün ise düşündürüyor…
Çünkü yaşadığımız tablo, bir film senaryosundan çok daha ağır.
Ekonomik sıkıntılar her geçen gün büyüyor. Mutfaktaki yangın, kiralar, faturalar, çocukların okul masrafları…
Geçim derdi milyonlarca insanın omuzlarına ağır bir yük bindiriyor.
Evladına bir lokma ekmek götürmek, onu okutmak, hasta olduğunda tedavisini yaptırmak isteyen bir annenin çaresizliği tarif edilemez. Hiçbir anne böyle bir hayatı seçmez.
Ancak yoksulluk derinleştikçe insanlar, normal şartlarda asla düşünmeyecekleri çıkmazlarla karşı karşıya kalabiliyor.
Çaresizlik nedir, bilir misiniz?
Çaresizlikten doğan ve artan suç oranları!
Asla suçu teşvik edici değilim ama bazen düşündürücü gerçekler de yüzüme tokat gibi çarpıyor.
Çaresizliğin yaptırabileceklerini…
Asıl olan başka acı gerçek ise cezaevlerindeki çocuklar…
Çocukların cezaevlerinde bulunması, hangi nedenle olursa olsun, toplumun geleceği adına üzerinde ciddiyetle durulması gereken bir konudur. Çünkü çocukların yeri demir parmaklıkların gölgesi değil; okul sıraları, oyun alanları, spor salonları ve umut dolu yarınlardır.
Adalet, eğitim, ekonomi ve sosyal politikalar birbirinden bağımsız değildir. Birindeki aksama diğerini de etkiler. Bu nedenle yaşanan sorunlara yalnızca tek bir pencereden bakmak yerine, çözüm odaklı ve bütüncül bir yaklaşıma ihtiyaç vardır.
Bir ülkenin gerçek gücü, sadece inşa ettiği yollarla ya da binalarla değil; çocuklarına sunduğu imkânlarla, ailelerine verdiği destekle, hukuka duyulan güvenle ve insan onurunu koruyan sosyal yapısıyla ölçülür.
Namusluları namussuzluğa iten bir düzenin içinde kaybolan benliklerimizle savaşıyoruz oysa…
Belki de bugün yeniden kendimize şu soruyu sormanın zamanı gelmiştir: Namuslu kalmanın ödüllendirildiği, çalışanın emeğinin karşılığını aldığı, hiçbir annenin çaresizlikle sınanmadığı ve hiçbir çocuğun geleceğinin kararmadığı bir düzen kurmak bu kadar mı zor?
