AsHaberAdana.Com ~ Adana'da Haberin Merkezi Adana Gündem – Adana Haberleri – Adana Büyükşehir Haberleri – Adana Haber Ajansı – Adana Gazetesi – As Haber Adana
İlgili Haberler
Nefes alamıyoruz.
Abartı değil, mecaz değil…
Gerçekten nefes alamıyoruz.
Her şey ateş pahası. Elektrik, kâğıt, mürekkep, internet, sigorta, kira… Saymakla bitmiyor. Küçük bir işletme için her ay bir mucizeye uyanmak gibi.
Bir yerel gazete için ise bu artık mucize değil, mücadele.
Soruyorum:
Ne kazanıyoruz ki ne ödeyelim?
Daha ayın başında vergiler kapıya dayanıyor. KDV’si, stopajı, SGK’sı…
Devletin alacağı hiç şaşmıyor ama bizim kazancımız hep “belki”…
Reklam yok, ilan yok, destek yok. Ama yük var. Hem de dünyanın yükü.
Basın diyoruz…
Demokrasinin dördüncü kuvveti diyoruz…
Ama bugün basın ayaklar altında.
Yazıyoruz, çiziyoruz, konuşuyoruz. Yanlışa yanlış diyoruz, doğruyu savunuyoruz. Halkın sesi olmaya çalışıyoruz.
Peki sesimizi duyan var mı?
Yok!
Yerel basın görmezden geliniyor.
Oysa en yakından biz görüyoruz hayatı.
Pazardaki yangını da, esnaftaki çaresizliği de, emeklinin cebindeki boşluğu da biz yazıyoruz.
Ama en yalnız bırakılan da yine biz oluyoruz.
Bize “sabredin” diyorlar.
Sabır da bir yere kadar.
Sabır, faturayı ödemiyor.
Sabır, matbaayı döndürmüyor.
Sabır, çalışanların maaşını yatırmıyor.
Her ay hesap kitap yapıyoruz. “Bu ay nasıl çıkacağız?” diye.
Gazetecilik yapmaktan çok muhasebecilik yapar olduk.
Kalem tutması gereken ellerimiz fatura dosyalarında.
Basın özgür diyorlar…
Peki ekonomik olarak boğulan bir basın ne kadar özgür olabilir?
Ayakta kalmaya çalışan küçük gazeteler, internet siteleri, radyolar…
Hepsi aynı dertte…
Kimse lüks istemiyor.
Kimse ayrıcalık peşinde değil.
Sadece nefes almak istiyoruz.
VERGİ ADALETİ İSTİYORUZ.
DESTEK İSTİYORUZ.
Yerel basının yaşaması için samimi bir irade istiyoruz.
Çünkü yerel basın susarsa, mahalle susar.
Mahalle susarsa, şehir susar.
Şehir susarsa, ülke körleşir.
Bugün küçük bir gazete kapanıyorsa, sadece bir işletme batmıyor. Bir ses eksiliyor. Bir gerçek yazılamıyor. Bir haksızlık karanlıkta kalıyor.
Biz yazmaya devam edeceğiz.
Çünkü bu bizim mesleğimiz.
Ama bilin ki artık kalem değil, nefes tükeniyor.
Ve nefes alamayan bir basının ayakta kalması mucizeye kaldı,
aslında uzun lafın kısası tabiri caizse ‘Vuslat yine bahara kaldı”
Lakin o bahar elbet bize de gelecek…
