Halkın verdiği yetki, kişisel siyasi yolculukların basamağı mıdır?
Demokrasi dediğimiz şey yalnızca sandığı gitmekten, oy kullanmaktan ve seçim açıklamaktan ibaret değildir. Demokrasi, halkın verdiği iradeye saygı duymayı, o iradenin sorumluluğunu taşımayı ve seçmenin güvenini korumayı gerektirir.
Bugün siyasetin en çok tartışılması gereken konularından biri de halkın oylarıyla seçilen belediye başkanlarının, seçim sürecinde temsil ettikleri partilerden istifa ederek başka partiye geçmeleridir.
Peki, insanın aklına şu soru gelmez mi?
Sizi o koltuğa kim oturttu?
O makamın kapısını size kim açtı? Seçmen, oyunuzu hangi siyasi kimlikle verdi? Hangi vaatlere, hangi söylemlere ve hangi parti programına güvenerek sizi tercih etti?
Sandıkta halkın karşısına bir siyasi kimlikle çıkıp, seçimden sonra başka bir siyasi limana demir atmak, elbette siyasi tercih olarak açıklanabilir. Ancak burada asıl tartışılması gereken, bu tercihin seçmene karşı taşıdığı sorumluluktur.
Çünkü belediye başkanlığı kişisel bir mülk değildir. O koltuk, bir kişinin siyasi kariyerini şekillendireceği özel bir alan değil, halkın emanet ettiği kamu görevidir.
Siyaset elbette değişir. İnsanlar fikir değiştirebilir, partilerinden ayrılabilir, yeni siyasi tercihlerde bulunabilir. Ancak demokrasi yalnızca siyasetçinin tercih hakkından ibaret değildir. Seçmenin de verdiği oyun karşılığında hesap sorma hakkı vardır.
Bir belediye başkanı partisinden ayrıldığında, kendisini o makama taşıyan seçmene ne açıklamaktadır? Seçmenin iradesinin devam ettiğini mi düşünmektedir, yoksa siyasi tercihini değiştirirken seçmenin de bu değişikliği sorgulamadan kabul etmesini mi beklemektedir?
İşte tam da burada siyasi etik devreye girer.
Siyaset, yalnızca güç dengelerine göre pozisyon almak değildir. Siyaset, gerektiğinde bedel ödemeyi, verdiği sözün arkasında durmayı ve seçmenin güvenini her şeyin üzerinde tutmayı bilmektir.
Unutulmamalıdır ki halkın verdiği oy, hiçbir siyasi makama koşulsuz sahip olma belgesi değildir. O oy, aynı zamanda bir sorumluluk ve hesap verme yükümlülüğüdür.
Ve insan ister istemez şu sözü hatırlıyor:
“Hangi limanda duracağını bilmeyen gemiye rüzgar yön vermez.”
Siyasette yönünü belirleyen şey makamın cazibesi, güç merkezlerinin çekim alanı ya da dönemin siyasi rüzgârları olmamalıdır. Yönü belirleyen ilke, vicdan ve seçmene duyulan saygı olmalıdır.
Bugün bir partiden ayrılıp başka bir partiye geçenler kadar, bu geçişleri sorgulaması gereken bir kamuoyu da vardır.
Çünkü mesele yalnızca bir belediye başkanının parti değiştirmesi değildir. Mesele, sandıkta ortaya konulan iradenin ne kadar dikkate alındığıdır.
Seçmenin oyu bir kişinin siyasi yolculuğuna verilmiş açık çek değildir.
Sandıkta halk konuşur. Seçimden sonra da o halkın sözü, vicdanı ve hesabı vardır.
Unutmayın; koltuklar geçicidir, siyasi dengeler değişir, iktidarlar gelir geçer. Ama halkın hafızası kolay kolay silinmez.
Ve siyasetçinin asıl sınavı, hangi kapıdan içeri girdiği değil, kendisine güvenen insanların karşısında başını hangi vicdanla kaldırabildiğidir.
AsHaberAdana.Com ~ Adana'da Haberin Merkezi Adana Gündem – Adana Haberleri – Adana Büyükşehir Haberleri – Adana Haber Ajansı – Adana Gazetesi – As Haber Adana