AsHaberAdana.Com ~ Adana'da Haberin Merkezi Adana Gündem – Adana Haberleri – Adana Büyükşehir Haberleri – Adana Haber Ajansı – Adana Gazetesi – As Haber Adana
İlgili Haberler
19 Eylül ve Gazilerimiz
Bazı tarihler vardır, takvimde yalnızca bir yaprak değildir.
Bir milletin hafızasıdır.
19 Eylül de böyle bir tarihtir.
Bugün takvimler bize 19 Eylül’ü gösterdiğinde yalnızca geçmişte yaşanmış bir olayı hatırlamıyoruz. Bir milletin bağımsızlık uğruna neleri göze aldığını, hangi bedelleri ödediğini ve vatan denildiğinde neyin kastedildiğini yeniden düşünüyoruz.
19 Eylül 1921…
Sakarya Meydan Muharebesi’nin ardından Türkiye Büyük Millet Meclisi, Mustafa Kemal Paşa’ya Mareşal rütbesi ve Gazi unvanı verdi.
Bu karar, yalnızca büyük bir askerî başarının ardından verilmiş bir ödül değildi.
O unvanın içinde bir milletin mücadelesi vardı.
Yokluk vardı.
İnanç vardı.
Fedakârlık vardı.
Ve bağımsız yaşama kararlılığı vardı.
Bugün “Gazi Mustafa Kemal Atatürk” dediğimizde, yalnızca tarihe damga vurmuş bir lideri anmıyoruz. Aynı zamanda Millî Mücadele’nin ruhunu, millet iradesini ve bağımsızlık idealini de hatırlıyoruz.
Ancak 19 Eylül’ü yalnızca Atatürk’ün gazilik unvanıyla sınırlamak da doğru olmaz.
Çünkü bu tarih, aynı zamanda bütün gazilerimize uzanan bir vefa günüdür.
Vefa, tören bittikten sonra başlar
Her yıl 19 Eylül’de törenler yapıyoruz.
Konuşmalar gerçekleştiriliyor. Çelenkler sunuluyor. Şiirler okunuyor. Gazilerimizle bir araya geliniyor.
Bunların hepsi kıymetli.
Ama insanın aklına şu soru geliyor:
Tören bittikten sonra ne kalıyor?
Çünkü vefa, sadece tören alanında gösterilen bir duygu değildir.
Vefa; hatırlamaktır.
Vefa; bugün sahip olduğumuz huzurun ve özgürlüğün bir bedeli olduğunu unutmamaktır.
Vefa; bir gazinin yaşadığı fedakârlığı anlamaya çalışmaktır.
Ve belki de en önemlisi, bu bilinci çocuklarımıza ve gençlerimize aktarabilmektir.
Çünkü tarih yalnızca kitaplarda duran bilgilerden ibaret değildir.
Tarih, yaşayan insanların hafızasıdır.
Bir öğrencinin bir gazinin anısını dinlemesi, bazen onlarca sayfalık bir tarih kitabından daha fazla şey anlatabilir.
Bir gazinin gözlerinde geçmişin izlerini görmek, bir milletin hangi bedellerle bugünlere geldiğini anlamanın en güçlü yollarından biridir.
Gençlere bırakacağımız en önemli miras
Bugünün gençleri savaşları yaşamadı.
Yokluğu görmedi.
Bağımsızlığın ne kadar zor kazanıldığını bizzat tecrübe etmedi.
Bu onların suçu değil.
Ama bizim sorumluluğumuz.
Çünkü geçmişi anlatmazsak, geleceği eksik kurarız.
Bir ülkenin geleceği yalnızca teknolojiyle, ekonomiyle veya modern binalarla kurulmaz.
Hafızayla da kurulur.
Kökleriyle bağını koparan toplumların geleceğe sağlam basması kolay değildir.
İşte gazilerimiz bu noktada büyük bir anlam taşıyor.
Onlar yalnızca geçmişin insanları değil, geçmişten geleceğe uzanan canlı bir köprüdür.
Onları dinlemek, aslında kendimizi dinlemektir.
Nereden geldiğimizi anlamaktır.
Neleri kaybetmeden bugünlere geldiğimizi bilmektir.
Bugün bize düşen
19 Eylül’de Gazi Mustafa Kemal Atatürk’ü ve bütün gazilerimizi saygıyla anmak elbette önemli.
Ama asıl mesele, bunu yalnızca bir güne bırakmamaktır.
Çünkü bazı fedakârlıkların karşılığı yoktur.
Bazı emeklerin bedeli ödenemez.
Bazı insanlara duyduğumuz minnet ise birkaç cümleye sığmaz.
Gazilerimize “teşekkür ederiz” demek güzeldir.
Fakat asıl teşekkür, bize bırakılan değerlere sahip çıkabilmektir.
Bağımsızlığın kıymetini bilmektir.
Vatanı sevmektir.
Birlik ve beraberliğimizi korumaktır.
Ve gelecek nesillere bu ülkenin nasıl ve hangi fedakârlıklarla emanet edildiğini anlatmaktır.
Çünkü vatan sevgisi, yalnızca geçmişte söylenmiş güzel sözlerden ibaret değildir.
Vatan sevgisi, bize emanet edilen değerlere bugün sahip çıkma sorumluluğudur.
Bugün bir kez daha başta Gazi Mustafa Kemal Atatürk olmak üzere, vatanımız için mücadele etmiş bütün gazilerimizi saygı, minnet ve şükranla anıyorum.
Şehitlerimize Allah’tan rahmet, hayatta olan gazilerimize sağlık, huzur ve uzun ömür diliyorum.
Ve gelin, 19 Eylül’ün bize bıraktığı asıl mesajı unutmayalım:
Gazilerimizi bir gün hatırlamak görevdir.
Onların fedakârlığını her gün hatırlamak ise vefadır.
Çünkü…
VEFA, BİR GÜNE SIĞMAZ.
